Mijn kleine ventje heeft zijn eerste dagen op school achter de rug.
Deze keer vond ik het moeilijker om hem los te laten dan bij zijn grote zus.
Want eens ze naar het klasje gaan weet je veel minder van hun dagelijkse doen en laten dan bij een onthaalmoeder.
De eerste dag op zijn stipje vele tranen maar de dagen nadien alleen maar beterschap.
Hij gaat heel graag spelen in de klas bij juf Stefanie.
Hij gaat opgewekt naar school en gaat nu zonder tranen ( wel nog met pruillip ) op zijn stip gaan staan.
Toen ik deze morgen vertrok voor de juf aan de rij was even die lip weer naar beneden maar eens mama uit het gezichtsveld was keek ik stiekem nog een keer en zag ik dat hij al een hele parlé aan het doen was tegen de andere kids.
Hij is opgewekt in de klas, doet goed mee met alle activiteiten en is een lieve sloeber vertelde de juf.
En zo is mijn kleine ventje weer iets minder mijn kleine ventje en iets meer een grote vent aan het worden.
Woensdag voormiddag had ik echt wel even ongelofelijk last van het lege nestsyndroom.
Vroeger bleef Rune nog bij mij als zus naar school ging.
Nu kwam ik thuis in een leeg huis.
Geen kindje meer om eens extra te vertroetelen of voor te zorgen.
Ik vraag me af voor wie de aanpassing van het schoolgaan het grootst is voor mij of voor mijn kleine vent…. ?
Misschien kan deze stem wel iets opbrengen….
09/11/2007
gezien ze met onze stem van 11 juni of was het 10 juni, ja een mens weet het niet meer na zoveel dagen, maar wat aanmodderen daar in brussel, zou een mens de moed verliezen als ze vragen om nog eens te stemmen.
Maar hier kan u stem echt wel iets betekenen en een verschil maken.
Dus mag ik u vragen massaal stemmen !
U kan er iemand echt wel gelukkig mee maken !