een tocht door het donker

Deze week weer eens meegemaakt hoe snel kleine sloeberhandjes kunnen zijn.
Mijn kleine man was ziek dus naar de dokter en daarna naar de apotheek.
Maar wij doen homeopathie en veel van die dingen zijn niet in voorraad en moeten dus besteld worden.
Gezien het maar binnenkwam bij de apotheek rond 18.15 zouden ze het naar huis brengen.

Zo gezegd zo gedaan om half zeven ging de deurbel.
De medicatie ( klein oranje buisje ) werd op de tafel gelegd en de boodschappen uit delhaize verder opgeruimd.
Toen we opnieuw naar de tafel keken… buisje weg.
Bij rondvraag bleek mijn kleine vent te verklaren: ” mama ik heb dat genomen en heb daarmee gespeeld”.
Waarop ik vroeg: “en waar heb je het dan gelegd nadat je ermee gespeeld hebt…?”
Waarop de gevleugelde woorden kwamen: ” Ik weet het niet…. “

Dus maandag om half zeven grote zoekactie naar de medicatie met vier.
Alles omgedraaid speelgoedbakken leeg gemaakt, kasten open en dicht onder de mat en ga zo maar door.
De sloebers vonden het een zeer fijn spel, wij vonden het net iets minder want hij diende die zeker in te nemen die homeopathie.
Dinsdag heb ik met mijn kleine medicatiespeler de zoektocht nog eens overgedaan.

Gisteren in het kleinste hoekje van de hele kamer… jaja hij had het gevonden.

Ik begin me af te vragen of ik niet eens zou informeren naar ogen voor op mijn rug?
Ik lijk ze meer en meer nodig te hebben de laatste tijd.
De deugenieterij van die twee kent tegenwoordig geen grenzen !

logica voor beginners

Rune is deze week ziek geweest en diende dus maandag en dinsdag niet naar school te gaan.
Hij diende wel mee te komen om zijn zus naar de klas te brengen gezien hij nog net te klein is om alleen te blijven.
Op de speelplaats zegt hij flink tegen zijn juf: ” ik kan niet naar school want ik ben ziek “.
Onderweg naar huis: ” Mama gaan we naar de speeltuin deze middag?”
Mama: “Maar heb je niet net tegen de juf gezegd dat je nog ziek was ?
Rune: ” Maar nu niet meer hoor ! “

Het zijn bandietjes !!!!