overslapen

Deze morgen ons een beetje overslapen.
En dan als het vrijdag is komen die twee bandietjes nog eens knuffelen in bed.
Dus hebben we het deze morgen heel rustig aan gedaan.
Rond negen uur de schatjes naar school gebracht.
Bijna aan de klas wou elle even knuffelen met de stenen op de koer met twee geschaafde knieën tot gevolg.
Maar haar interim meester, meester Pieter, was onmiddelijk bij de pinken.
Ze mocht bij haar meester op schoot om het boek vast te houden en een zonnetje zou getekend worden op haar plakkertje.
Nog een kus en knuffel en de hele klas mocht zwaaien naar mama.
Best wel grappig. Zo een hele klas zwaaiende kindjes.
Ik zal ze weer missen mijn schatjes.

raadsel

Sinds gisteren middag heb ik super veel last van mijn hooikoorts.
Nu ja mijn hooikoorts… het is toch wel het eerste jaar dat ik hier zo erg last van heb.
Stem maar half werkzaam en vooral heel heel heel veel last van neus en keel en hoofd.

Hopelijk is dit maar een tijdelijk verschijnsel

kleine ventjes grote manieren

Gisteren heb ik met verbazing maar ook geamuseerd naar mijn kleine ventje moeten kijken.
Hij kondigt nog steeds aan wanneer hij naar het toilet moet gaan.
Na een goedkeurend woordje van iemand in huis trekt hij dan naar het toilet.
En dus ook gisteren.
Maar gezien hij altijd maar terug bleef komen om vanalles te vertellen besloot ik even mee te gaan zodat hij rustig verder zijn verhaal kon doen.

Hij doet de wc bril omhoog zet zijn linkerhand in zijn zij en met zijn andere hand zijn piemeltje om dan heel flink en vooral krachtig een grote meneren plas te maken.
Ondertussen bleef hij onverstoord met grote ogen naar mama staren en vol enthousiasme verder te vertellen over zijn dag.

Ik kon mijn ogen bijna niet geloven. Vooral die arm in zijn zij en dat enthousiast verder vertellen vond ik echt wel schitterend bijna een beetje ontroerend.
Toen ik vroeg wat doe jij nu antwoorde hij heel rustig: ” ja mama ik ben nu een grote jongen ik moet plassen zoals de grote jongens hoor”.

En daarmee was alles blijkbaar gezegd want hop hop hij ging alweer gaan spelen.
Zo een momenten zou ik zo graag even kunnen vasthouden.
Gezien dat nog net niet gaat kan ik het altijd hier even terug komen vasthouden dat moment.

Maandag

proefschriften

Ook dit jaar werd ik gelukkig gemaakt met een telefoontje van mijn oude school waar ik studeerde voor Maatschappelijk assistente.
Of ik zin en tijd had om een proefschriftje te lezen en dan ook in de jury te zetelen.
Er is al veel veranderd op school en tegenwoordig studeer je geen maatschappelijk werk meer maar bachelor in sociaal werk.
En het oude kleine schooltje naast de redactie van De Morgen in de Brogniezstraat in Anderlecht is een groot gebouw bij de Beurs in hartje Brussel met veel meer studenten en dus meer anoniem en onpersoonlijker.

En één proefschrift werden er dan maar twee.
Ik kijk er zoals elk jaar weer naar uit wat er in de bus zal vallen.
Ik doe dat eigenlijk nog wel graag in de jury zitten.
Het geeft weer eens een andere kijk op je werkveld van uit andere ogen of een andere context.
En het herinnert er mij altijd aan dat ook ik daar aan die kant gezeten heb en hoeveel je moet groeien in je job elk jaar een beetje meer.

Maar we zien wel wat het dit jaar weer zal worden.
In elk geval het zal een dagje brussel worden met als toemaatje een middag gaan winkelen bij dots.
Een mens moet zichzelf na al dat harde werken toch wel kunnen belonen zeker.

fietsen

Ondanks de dreigende regenwolken besloot ik deze morgen toch maar weer met de fiets naar het werk te gaan.

En het gaat al weer wat beter.
Elke dag tien km fietsen begint zijn vruchten af te werpen.
Ik ben niet meer totaal buiten adem zoals de eerste paar dagen en het gaat ook al weer wat sneller.
Vijftien in plaats van twintig minuten trajectje van 5 km.

Ik ben best trots op mezelf en voel me een stuk beter in mijn vel.
Binnenkort plan ik van een beetje te beginnen lopen samen met een vriendin en ook mijn rollerblades zijn in het verre eeklo geraakt waardoor ik kan gaan rolleren? langs de vaart ( nu dat nog kan ).

Nostalgie

Vandaag naar aanleiding van een gesprek omtrent het ” buikgevoel” als moeder moeten terugdenken aan dit nummertje.

Het blijft een prachtig nummer van deze meneer bomvol symboliek rond kinderen en opvoeden.

Overslapen

Het is nog niet gebeurt maar maandag heb ik me voor het eerst in mijn leven niet een beetje maar grandioos overslapen.
Soms al eens een half uurtje later dan normaal maar nooit in zulke mate.
In plaats van de wekker om half tien ben ik wakker geworden om half drie smiddags.
Normaal ging het een dagje zee worden maar gezien het late uur is het een luie middag op ons terras geworden.

Eerst wat liggen luieren in de zon en daarna alle binnenplanten in nieuwe potaarde gestopt en een beetje groter gezet zodat ze verder kunnen doorgroeien.
S avonds een fris slaatje gemaakt en daarna nog wat lui geweest in de zetel.

En nu … travakken !

weegschaal

Gisteren maar eens op de weegschaal gaan staan.
De wijzer gaat gevaarlijk de verkeerde richting uit. ( voor mijn zin dan toch )
Dus deze morgen eerste actie van de dag met de fiets naar het werk.
Ik overweeg ernstig een fitness abonnement aan te schaffen en wat meer aan mijn conditie te doen één ( want dat is echt wel om te huilen ) en ook aan mijn lijn.

toch wel een beetje jaloers

Ik moet het toegeven ik ben een beetje jaloers op mijn twee schatjes.
Toen ik ze gisteren uit de bko ging halen schrok ik toch wel even.
Zoals je hier kan zien heb ik twee blonde sloebers van vier en half en drie.
Maar het zijn nu echt wel al blonde bruine sloebers aan het worden. Zeker mijn kleine vent.
En ik… ik moet zoveel moeite doen om het melkwit van mijn lijf weg te zonnen.
Dat moeten ze wel van hun papa hebben dus.