Gisteren heb ik met verbazing maar ook geamuseerd naar mijn kleine ventje moeten kijken.
Hij kondigt nog steeds aan wanneer hij naar het toilet moet gaan.
Na een goedkeurend woordje van iemand in huis trekt hij dan naar het toilet.
En dus ook gisteren.
Maar gezien hij altijd maar terug bleef komen om vanalles te vertellen besloot ik even mee te gaan zodat hij rustig verder zijn verhaal kon doen.

Hij doet de wc bril omhoog zet zijn linkerhand in zijn zij en met zijn andere hand zijn piemeltje om dan heel flink en vooral krachtig een grote meneren plas te maken.
Ondertussen bleef hij onverstoord met grote ogen naar mama staren en vol enthousiasme verder te vertellen over zijn dag.

Ik kon mijn ogen bijna niet geloven. Vooral die arm in zijn zij en dat enthousiast verder vertellen vond ik echt wel schitterend bijna een beetje ontroerend.
Toen ik vroeg wat doe jij nu antwoorde hij heel rustig: ” ja mama ik ben nu een grote jongen ik moet plassen zoals de grote jongens hoor”.

En daarmee was alles blijkbaar gezegd want hop hop hij ging alweer gaan spelen.
Zo een momenten zou ik zo graag even kunnen vasthouden.
Gezien dat nog net niet gaat kan ik het altijd hier even terug komen vasthouden dat moment.