een dag van uitersten

Morgen zal het een dag van uitersten zijn.

Ik mag optreden als jurylid in mijn oude school waar ik mijn diploma maatshappelijk werk of zoals ze het nu zo schoon noemen mijn bachelor sociaal agogisch werk behaalde.
En gezien er nog zoveel kandidaten zijn om dit fijne werkje op zich te nemen kreeg ik er dus niet ééntje om te lezen maar wel twee.

Nu eingelijk doe ik dit nog wel graag omdat er soms verrassend nieuwe en verfrissende dingen bijzitten.
En het is uiteraard nog eens een uitvlucht om daarna te gaan shoppen in Brussel.
Helaas is zo een proefschrift doornemen best tijdsrovend. Je kan dat al minstens twee keer lezen aan zo een gemiddelde van 80 pagina’s en dus twee proefschriften al snel 320 pagina’s.
Ondertussen kribbel en krabbel je allerlei gedachten de ene al wat helderder dan de andere op papier en dan begint het puzzelwerk om daar een leesbaar verslag van te maken volgens de criteria van de school.
Ik moet zeggen ben blij dat dat weer achter de rug is.

Maar het zal een dag van uitersten zijn. Eén proefschrift ik moet zeggen een pareltje ik stond er van versteld. Ik ben benieuwd naar het mondelinge deel of dat het schriftelijke kan evenaren of zelfs kan overtreffen. Het tweede proefschrift was iets wat telleurstellend om niet te zeggen niet goed.
En eigenlijk is dat wel jammer. De oorzaak hiervan is mij een beetje een raadsel.
En neen ik buis niet graag een student. Soms denk ik dan begin ik te kritisch te worden? Ligt het aan mij. Dus hoop ik dat het mondeling ook mijn stoutste dromen mag overtreffen.

We zijn benieuwd.

frustratie

Als er nog één afspraak af zou bellen vandaag dan denk ik dat ik stilletjes aan zotjes zou worden.
Akkoord ik kan dan doorwerken aan andere dingen maar aangenaam is anders.
Heel mijn planning in de war gegooid voor de komende week…

te laat

Vrijdag morgen heeft mama het blijkbaar wat moeilijker om afscheid te nemen van mijn bandietjes en doen we het af en toe eens wat rustiger aan s morgens.
Ook deze vrijdag stapten we om tien na half negen op de koer.
In het klasje aangekomen was Elle weer de ster van de morgen.
Ze doet de deur open van haar klas en roept luidkeels: Ik ben te laat !!!
Maar het was niet mijn schuld hoor juf. Mijn mama was een beetje trager deze morgen.

En zo weet je dan als moeder waar je aan toe bent…
Meestal is het elke morgen een beetje trekken en sleuren om die twee bandietjes in gang te krijgen maar als het er op aan komt is het wel mama die haar swing niet kon vinden.

even geen tijd

Om veel te bloggen.
Ben aan het oefenen om mijn diploma te halen als multi tasker in de categorie gevorderden.
but… I’ll be back !!